بسم الله الرحمن و الرحیم
گروه سازمانهای تخصصی

 گروه سازمان های تخصصی

 بهره مندی از ظرفیت های بین المللی و دانش فنی کشورهای جهان در زمینه کشاورزی و استفاده از تجربه ها و دست دستاوردها جوامع بشری نیاز به سازماندهی مناسب دارد .در این راستا گروه سازمان های  تخصصی بین المللی رسالت برقراری ارتباط با نهادها و سازمان های بین المللی مرتبط با وظایف و ماموریت های وظایف متبوع را عهده دار است و تلاش می نماید از امکانات و اعتبارات سازمانهای مذکور به منظور اخذ کمک و مساعدت های فنی و اجرای پروژه های مشترک بهره برداری نماید. همچنین ارتباط با موسسه های همکاری توسعه ای به منظور تبادل دانش فنی از دیگر وظایف این گروه می باشد و برای این منظور بررسی و شناسایی این دسته از سازمان ها و ساماندهی همکاری های چندجانبه و ارتباط با مجامع بین المللی نیز از جمله وظایف این گروه می باشد.

 

 

 

همکاری با سازمان تخصصی بین المللی و منطقه ای

 عضویت وزارت جهاد کشاورزی نزد 28سازمان و نهاد بین المللی (که ملزم به پرداخت حق عضویت سالانه خود نزد هر یک از سازمانها و نهادهای بین المللی می باشد)

 تعداد 7 سازمان درگروه اول (که در تامین وتخصیص اعتبار آن از سوی سازمان برنامه بودجه و پرداخت و انتقال آن به بانک مقصد دستگاه های اجرایی وزارت جهاد کشاورزی صورت می پذیرد. از جمله مهمترین آن می توان به عضویت در سازمان خواربار وکشاورزی ملل متحد (FAO)کمیسیون کنترل ملخ صحرایی در جنوب غربی آسیا  (SWAC )و سازمان جهانی بهداشت حیوانات(WOAH) اشاره نمود.

 تعداد 21 سازمان در گروه دوم (که مسئولیت تامین و پرداخت آن به عهده سازمان ها و معاونت های ذی ربط وزارت جهاد کشاورزی می باشد.)

 

 

 

همکاری وزارت جهاد کشاورزی با شش سازمان تخصصی منطقه ایی:

سازمان همکاری های اقتصادی (اکو)

سازمان همکاری شانگهای

مرکز بین المللی توسعه یکپارچه برای آسیا و اقیانوسیه (سیردآپ)

سازمان همکاری های اسلامی  (OIC)

سازمان بریکس

گروه دی هشت

همکاری وزارت جهاد کشاورزی با سازمان های تخصصی بین المللی:

سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد  (FAO)

سازمان عمران صنعتی ملل متحد (UNIDO)

برنامه توسعه ملل متحد  (UNDP)

تسهیلات جهانی محیط زیست    (GEF) 

برنامه جهانی غذا(WFP)

صندوق بین المللی توسعه کشاورزی (IFAD)

آزانس همکاری های بین المللی ژاپن  (JICA)

سازمان همکاری شانگهای  (   )

سازمان بریکس  (BRICS) 

سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) در شانزدهم اکتبر 1945در قالب یک کارگزاری فنی و معتبر جهانی بنیان گذاشته شد. این سازمان وظیفه هدایت اقدامات بین المللی در جهت تحقق امنیت غذایی برای همگان از طریق ارتقاء سطح تغذیه و استانداردهای معیشتی مردم، اطمینان از ارتقاء میزان بهره وری در تولید و توزیع انواع محصولات غذایی و کشاورزی، همراه با بهبود وضعیت روستاییان را به عهده دارد.

فائو به عنوان کارگزار تخصصی سازمان ملل متحد بستری بی طرفانه برای تمامی ملت ها به منظور گفت وگو بر سر توافقات و سیاست گذاری لازم جهت غلبه برگرسنگی در جهان را فراهم ساخته است.

 

دفاتر منطقه ای فائو بر اساس تقسیمات جغرافیایی :

1- آسیا اقیانوسیه

2- خاور نزدیک و شمال آفریقا

3-آفریقا

4- آمریکای لاتین و کارائیب

5-اروپا

 

پروژه های همکاری مشترک وزارت جهاد کشاورزی با فائو تحت قالب ذیل انجام می شود :

1. پروژه های برنامه همکاری فنی (TCP)

• در این پروژه کلیه هزینه های اجرایی به عهده سازمان فائو می باشد و سقف اعتبار آن به مبلغ600  هزار دلار که به صورت دو سالانه تخصیص می یابد.

2. پروژه های صندوق امانی یکجانبه (UTF)

• در این  نوع پروژه کلیه هزینه ها توسط دولت یا دستگاه های ذی ربط داخلی به سازمان فائو پرداخت می شود و از دانش فنی متخصصین بین المللی استفاده می شود.

3. پروژه های صندوق امانی چندجانبه (MPTF)

• این پروژه سازمان فائو از کشورهای کمک کننده (Donor Countries) جهت اجرای پروژه بهره می گیرد و هیچ بار مالی برای کشور اجراکننده پروژه ندارد.

4. پروژه های تله فود (Tele Food)

• پروژه های کوچک به منظور فقرزدایی و ایجاد اشتغال پایدار با مبلغ حداکثر 10هزار دلار از محل منابع مالی فائو می باشد.

5. پروژه های برنامه همکاری های دولتی (GCP)

-

 هر برنامه ای که دولت کشور دیگری هزینه های پروژه اجرایی کشور دیگر را تقبل نماید اطلاق می شود.

6. پروژه های برنامه همکاری جنوب – جنوب(SSC)

•  در این پروژه کشوری به جهت دریافت خدمات فنی از کشور توسعه یافته یا در حال توسعه با واسطه گری فائو اقدام می نماید. تامین هزینه های اجرایی پروژه معمولا به عهده کشور درخواست کننده می باشد.

 

 

دفتر نمایندگی دائم جمهوری اسلامی ایران نزد فائو/ رم :

جمهوری اسلامی ایران در سال 1322 شمسی برابر با 1953 میلادی عضو سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) گردید و بر اساس سوابق موجود: این نمایندگی از سال 1353  برابر با 1974 تا سیس گردیده است و توسط سفیر و نماینده دائم که بین متخصصین ارشد بخش کشاورزی انتخاب می­گردد و معاونین وی اداره می­گردد. سفیر نماینده کشور در سازمان های ملل متحد در رم بوده و ضمن حضور در نشست ها مواضع کشوری و منطقه ای را جهت لحاظ گردیدن در برنامه ها، سیاست گذاری ها و پروژه های سازمان های مذکور ارائه می نماید. از سال 1358 تا به امروز نمایندگی کشور در سازمان های بین المللی مستقر در رم توسط 8 سفیر و نماینده دائم اداره گردیده است.

سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (UNIDO)

سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (یونیدو) در سال ۱۹۶۶ تاسیس و در سال ۱۹۸۵ به یکی از آژانس‌های تخصصی سازمان ملل تبدیل شد. یونیدو با همکاری 172 کشور عضو، مسئول ترویج توسعه صنعتی در جهان در حال توسعه می باشد. مقر این سازمان در شهر وین - اتریش قرار دارد. دفتر یونیدو در جمهوری اسلامی ایران در سال 1999 با هدف پشتیبانی از اولویت های صنعتی دولت جمهوری اسلامی ایران و به منظور برقراری ارتباط نزدیک با وزارتخانه ها، ارگان های دولتی و خصوصی، موسسات معدنی و تحقیقاتی و همچنین بخش خصوصی افتتاح گردید. برنامه جامع و برنامه کشوری یونیدو بر پایه شش زمینه همکاری راهبردی تنظیم شده است:  

1- جهانی شدن، 2- توسعه منطقه ای از طریق تقویت صنایع کوچک و صنایع محلی، 3- بهبود محیط کسب و کار و توسعه بخش خصوصی، 4- مدرن کردن صنایع وابسته به کشاورزی ، 5- مسائل مربوط به انرژی، 6- مسائل مرتبط با محیط زیست و مسائل آب و هوایی.

 

 

آژانس همکاری بین المللی ژاپن(JICA)

 دولت ژاپن به منظور ارتقای  همکاری های بین المللی در زمینه توسعه اقتصادی و اجتماعی کشورهای در حال توسعه،  در اوت 1974 بر اساس قانون همکاری های بین المللی، مبادرت به ارائه کمک های (ODA) آژانس همکاری های بین المللی ژاپن (جایکا) نمود. جایکا یکی از ارکان اجرایی رسمی توسعه ای ژاپن است که هدف اصلی آن اعطای کمک های فنی به کشورهای در حال توسعه بر اساس تفاهمات انجام شده بین دولت ژاپن و دولت های درخواست کننده کمک می باشد.

 کشور ژاپن بیش از 40 سال است که به کشورهای در حال توسعه کمک های برون مرزی ارائه می دهد. این امر بعد از پرداخت خسارت جنگ جهانی به کشورهای جنوب شرق آسیا و با اعطای وام های رسمی به هند و پاکستان در سال 1958 شروع شد.

 در سال 1337 در راستای اجرای موافقت نامه همکاری اقتصادی و فنی بین ایران و ژاپن دفتر آژانس جایکا در جمهوری اسلامی تاسیس گردید.

پروژه ها ی (GGP)

دولت ژاپن در راستای اهداف انسان دوستانه خود، کمک های اقتصادی آموزشی در زمینه توسعه و در جهت مرتفع نمودن نیازهای متفاوت کشورهای در حال توسعه ارائه می دهد.

مرکز بین المللی توسعه روستایی یکپارچه برای آسیا و اقیانوسیه (CIRDAP)  :

مرکز توسعه روستایی یکپارچه برای آسیا و اقیانوسیه با نام اختصاری سیرداپ، مرکزی بین المللی و بین دولتی است که در سال 1979 تاسیس گردیده و مقر آن در بنگلادش است. تعداد 15 کشور در حوزه آسیا  و اقیانوسیه در این مرکز بین المللی عضویت دارند و ایران از 1383 عضویت این مرکز را پذیرفت. کشورهای عضو آن شامل: پاکستان، افغانستان، هندوستان، نپال، مالزی، اندونزیف لائوس، بنگلادش، تایلند، فیلیپین، سریلانکا، فیجی، میانمار و ویتنام هستند. سیرداپ با سازمان خواربار کشاورزی هم در ارتباط است.

اوراسیا:

موافقتنامه موقت تشکیل منطقه آزاد تجاری بین جمهوری اسلامی و پنج عضو اتحادیه اقتصادی اوراسیا یعنی روسیه، قزاقستان، ارمنستان، بلاروس و قرقیزستان منعقد شده است.

 هدف از تشکیل اتحادیه اقتصادی اوراسیا :

-ایجاد فضای واحد اقتصادی

-توسعه بازارهای مشترک و دستیابی به حرکت آزاد کالا

- ترویج رقابت سالم در بازار مشترک

- سیاست های مشترک در کشاورزی، انرژی، فناوری و حمل و نقل

همکاری وزارت جهاد کشاورزی با اتحادیه اروپا در بخش کشاورزی:

بر اساس بیانیه مشترک که در اوریل 2016 میان جناب آقای دکتر ظریف وزیر محترم وقت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران و خانم فدریکا موگی موگرینی نماینده عالی اتحادیه اروپا و نایب رئیس کمیسیون اروپا در تهران انتشار یافت، در بخش کشاورزی طرفین بر آمادگی همکاری در زمینه های کشاورزی و صنایع غذایی و کشاورزی با هدف بررسی روش های تولید و فناوری و نیز کمک به محصولات ایرانی جهت رعایت استانداردها و مقررات بازار اروپا تاکید نمودند، همکاری در این بخش بین وزارت جهاد کشاورزی با اتحادیه اروپا به عنوان یک بلوک واحد اقتصادی جدای از مناسبات دوجانبه با هر یک از اعضای اتحادیه مذکور  از سال 1396تاکنون ادامه یافته است.

برنامه توسعه ملل متحد (UNDP) :

برنامه توسعه ملل متحد (UNDP) از سال ۱۹۶۶، شریک متعهد دولت ایران در تحقق اهداف توسعه‌ای آن بوده است. UNDP همچنین بیش از ۵۰ سال است که با ارائه کمک‌های فنی و دانش، با سایر شرکای توسعه، مانند جامعه مدنی، مؤسسات دانشگاهی و بخش خصوصی، همکاری نزدیکی دارد. UNDP متعهد است به ایران در دستیابی به اهداف جهانی و همچنین اهداف مندرج در سند جدید برنامه کشوری UNDP (CPD) که بین دولت جمهوری اسلامی ایران و UNDP (2023-2027) امضا شده است، کمک کند.

‏ زمینه‌ فعالیتهای  UNDP  :

تاب‌آوری اجتماعی-اقتصادی

مدیریت بهداشت عمومی

حفاظت از محیط زیست، مدیریت یکپارچه منابع طبیعی و مقابله با تغییرات اقلیمی

کاهش و مدیریت ریسک بلایا

اهداف UNDP:

از زمان افتتاح دفتر در ایران، UNDP با دولت، جامعه مدنی و مردم ایران همکاری کرده است تا به آنها در یافتن راه‌حل‌های خود برای مقابله با چالش‌های توسعه جهانی، منطقه‌ای و ملی کمک کند.

برنامه توسعه پایدار (CPD) برای سال‌های 2023-2027 با چشم‌انداز ملی 20 ساله جمهوری اسلامی ایران و برنامه توسعه پنج ساله کشور و همچنین برنامه استراتژیک UNDP همسو است. این برنامه اولویت‌های خود را مستقیماً از چارچوب همکاری توسعه پایدار سازمان ملل متحد می‌گیرد که بر لزوم دستیابی به رشد اقتصادی پایدارتر و عادلانه‌تر، ضمن پرداختن به مسائلی که باعث آسیب‌پذیری و ریسک می‌شوند، تأکید دارد.

ایران به عنوان کشوری با درآمد متوسط ​​رو به بالا، در موقعیت مناسبی برای ایفای نقش پیشرو در تبادل دانش و تخصص فنی از طریق همکاری جنوب-جنوب، چه در منطقه و چه در سطح جهانی، قرار دارد. UNDP با بهره‌گیری از شبکه گسترده دانش جهانی و بهترین شیوه‌های تثبیت‌شده خود، به حمایت از ایران در این تلاش‌ها ادامه خواهد داد.

نتایج UNDP  :

برنامه کشوری فعلی UNDP در ایران بر اساس موفقیت‌های برنامه کاری قبلی، درس‌های آموخته شده و دستاوردهای حاصل از همکاری با دولت ایران بنا شده است. برخی از نکات برجسته همکاری‌های گذشته شامل استفاده از ظرفیت برای برنامه‌ریزی ملی استراتژیک، جلوگیری از شیوع بیماری‌ها، توسعه مدل‌هایی برای دستیابی به رشد و توسعه فراگیر و مدیریت محیط زیست است.

سازمان همکاری شانگهای ( Shanghai Cooperation Organization) :

در 15 ژوئن2001 در شانگهای چین توسط جمهوری قزاقستان ، جمهوری خلق چین، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان و ازبکستان تاسیس گردید.

در سال 2002، منشور سازمان همکاری شانگهای(اساسنامه ای است که اهداف، اصول، ساختار و زمینه های عمده فعالیت سازمان را مشخص می کند) در نشست شورای سران کشورها در سن پترزبورگ امضا شد که در 19 سپتامبر 2003 لازم الاجرا شد. سازمان همکاری شانگهای ( قزاقستان، چین، قرقیزستان، روسیه، ازبکستان و تاجیکستان)  بوجود آمد. در سال 2017 هند و پاکستان عضو این سازمان شده و در تیر ماه سال 1402  کشورمان نیز به این سازمان عضویت در آمد.

اعضای کنونی سازمان مذکور به شرح زیر می باشد:

(قزاقستان ، جمهوری خلق چین، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان و ازبکستان، پاکستان، هند، ایران

سازمان همکاری شانگهای ( Shanghai Cooperation Organization) :

در 15 ژوئن2001 در شانگهای چین توسط جمهوری قزاقستان ، جمهوری خلق چین، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان و ازبکستان تاسیس گردید.

در سال 2002، منشور سازمان همکاری شانگهای(اساسنامه ای است که اهداف، اصول، ساختار و زمینه های عمده فعالیت سازمان را مشخص می کند) در نشست شورای سران کشورها در سن پترزبورگ امضا شد که در 19 سپتامبر 2003 لازم الاجرا شد. سازمان همکاری شانگهای ( قزاقستان، چین، قرقیزستان، روسیه، ازبکستان و تاجیکستان)  بوجود آمد. در سال 2017 هند و پاکستان عضو این سازمان شده و در تیر ماه سال 1402  کشورمان نیز به این سازمان عضویت در آمد.

اعضای کنونی سازمان مذکور به شرح زیر می باشد:

(قزاقستان ، جمهوری خلق چین، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان و ازبکستان، پاکستان، هند، ایران )

 

نشست های وزرای کشاورزی کشورهای عضو شانگهای تاکنون:

 

-نه اجلاس وزرای کشاورزی تاکنون برگزار شده است، نهمین اجلاس وزرای کشاورزی کشورهای عضو همکاری شانگهای در تاریخ نهم خرداد ماه سال 1403 به صورت مجازی ( به صورت ویدئو کنفرانسی ) برگزار شد و دهمین نشست وزرای کشاورزی در سال 2025 در تاریخ 7 و 8 مرداد سال 1404 در کانمینگ چین برگزار خواهد شد.